فیلم «جدایی نادر از سیمین» در سینماهای فرانسه به اکرانِ عمومی درآمد و توانست جزو پرمخاطب‌ترین فیلم‌های هفته و پرفروش – تماشاگر‌ترین فیلم ایرانیِ نمایش داده شده در این کشور – در طولِ تاریخ – باشد. در فرانسه هم همانند ایران، بحث‌ها و گپ و گفت‌ها و بعضا جدل‌های بسیار و پر حرارتی پیرامونِ فیلم‌های روی پرده در فضای مجازی پرپاست. سایتِ «الوسینه»، به عنوانِ اصلی‌ترین مرجعِ سینماییِ فرانسوی زبان‌ها در فضای مجازی دربردارندهٔ بیشترین حجم از این بحث‌ها و نظرات است.

یادداشتی از احمد شاکری در حاشیه‌ی تماشای فیلم «جدایی نادر از سیمین» در فرانسه

«جدایی نادر از سیمین» جدیدترین ساختۀ اصغر فرهادی از روز ۸ ژوئن (۱۸ خرداد) در سینماهای فرانسه به روی پرده رفته است. این فیلم در اولین روز نمایشش در شهر پاریس با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد و منتقدان از آن به عنوان فیلمی فوق العاده و جنجال برانگیز یاد کردند. لیلا حاتمی بازیگر نقش نخست «جدایی نادر از سیمین» این روزها در فرانسه به سر می برد و با تأکید بر حضور خوبش در این فیلم گفتگوهایی با او انجام شده است. لینک حاوی چکیدۀ مصاحبه های مجلۀ «مادام لو فیگارو»، سایت «سوئیت ۱۰۱» و برنامۀ معروف «لو گران ژورنال» (در کانال پلوسِ فرانسه) با لیلا حاتمی ست… (مترجم: دنیا میرکتولی)

«جدایی نادر از سیمین» چه ویژگی‌هایی دارد که توانسته هم نظر افکار عمومی و هم جامعه روشنفکری را جلب کند و به موضوعی برای طرح پرسش و گفت‌وگو بدل شود؟
میزگردی با حضور اصغر فرهادی، لیلی گلستان، خشایار دیهیمی و سیاوش جمادی

عدنان عفراویان همان باشو، غریبه کوچک است با همان رنگ رخساری که اگر در کنار دختر و پسر نایی، زن گیلگی قرارش دهی می فهمی که نشانی است از آفتاب تیز خوزستان. سال ۶۹ بود که باشو به دنبال بمباران هوایی و کشته شدن پدر و مادرش به درون کامیونی ‌پرید و از زادگاهش در جنوب کشور ‌گریخت و وقتی از کامیون پیاده شد، خود را در شمال کشور یافت و تازه این شد به زندگی جدیدش و پناه بردن به خانه و مزرعه زن گیلکی. کودک سیه چرده دیروز، امروز ۳۶ سال سن دارد. دیگر لازم نیست مانند بهرام بیضایی کل خوزستان را بگردی و عاقبت در محله لشکرآباد اهواز پسرکی را در سایه‌روشن کوچه ببینی که تا تو را می‌بیند بخندد و فرار کند چون شبیه او و خانواده‌اش نیستی و حرف نمی‌زنی. امروز ۲۰ سال از زمانی که فیلم باشو، غریبه کوچک روی پرده سینماهای ایران و جهان رفت و همه آن را تحسین کردند می‌گذرد. حالا می‌توانی در همان فلکه لشکر آباد، روبروی تابلو دانشگاه در میان دستفروشان باشو را ببینی که هنوز هم در وجودش ترس و دلهره دارد. اما دلهره‌‌اش نه از جنگ و نه از دست دادن خانواده اش بلکه از ماموران شهرداری و اینکه باید برای چندمین بار پله‌های اداره اجرائیات را بالا و پایین بدود تا بساط سیگار فروشی‌اش را پس بگیرد. چون از آن سال که باشو در اوج محبوبیت بود و حتی مهرش در دل خانواده‌هایی از گوشه و کنار ایران نشست، سال‌ها می‌گذرد…

نگاهی به فیلم «جدایی نادر از سیمین» به قلم فرشاد نوروزی